Werkendam neemt afscheid van wethouder Jan Luteijn

Datum: 24-11-2011

Toespraak Theo Meijboom

Beste Jan, Marja, kinderen kleinkinderen, ouders en overige familie,
geacht College en Raad, geachte belangstellenden.

'Afscheid betekent de geboorte van een herinnering'.

Deze woorden bedacht de Spaanse schilder Salvador Dali ooit in een diepzinnige bui en ik moest er aan denken bij de voorbereiding van deze toespraak, die ik namens de Werkendamse raad vandaag bij het afscheid van 'onze' Jan Luteijn mag uitspreken. En, ik kan u ervan verzekeren dat er meer dan voldoende stof is om deze nu nog prille herinnering tot volle wasdom te laten komen!

Nadat het jonge gezin Luteijn de Zeeuwse klei had ingeruild voor de zo genoemde protestantse enclave in het Brabantse land ging hun komst niet onopgemerkt voorbij aan de plaatselijke kiesvereniging van de SGP. Het toenmalige bestuur kandideerde hem in 1991 voor een bestuursfunctie maar hij werd echter niet gekozen. De leden kregen een herkansing, want amper een jaar later werd hij weer kandidaat gesteld, en met succes, want de toen 32 jaar jonge Luteijn werd met grote voorsprong gekozen tot bestuurlid. Geen mens kon bevroeden dat toen de kiem werd gelegd voor een mooie loopbaan in het openbaar bestuur, en zeker Jan Luteijn zelf niet.

Slechts één jaar verder, we schrijven 1993, bevond het SGP bestuur zich in een crisis, want twee van de drie raadsleden hadden aangegeven dat zij niet meer beschikbaar waren voor het raadswerk. De verkiezingen van 1994 stonden voor de deur en het leek een onmogelijke opgave om in korte tijd geschikte kandidaten te vinden om de opengevallen plaatsen in te nemen. De jonge Luteijn kreeg bezoek van de toenmalige voorzitter en op de vraag of hij voelde voor een verkiesbare plaats was zijn antwoord: 'Neen, dat is niets voor mij'. Je kunt het je nu nauwelijks voorstellen, maar er was een tweede bezoek - en de nodige overredingskracht - nodig om Luteijn over de streep te trekken… 'Het thans voorgestelde viertal Egas, Luteijn, van Belzen en Baggerman lijkt een uitstekende keus voor de komende verkiezingen', aldus de toenmalige voorzitter.

In maart 1994 zette Jan zijn eerste schreden in de Werkendamse politiek als nieuw gekozen raadslid, samen met eerder genoemde Egas en van Belzen. Ruim 2,5 jaar later, in 1996, werd dit trio opnieuw gekozen in de heringedeelde gemeente Werkendam (na de samenvoeging van Dussen). Trouwens Jan, in die tijd meldde je de SGP-leden tijdens een vergadering dat de nieuwe gemeente wel eens 'Biesbosch' zou kunnen gaan heten. Ik weet niet of dit ook jouw idee was, maar dan heeft dat idee, in tegenstelling tot veel andere ideeën, dat moet ook gezegd, het in elk geval niet gehaald.

Dan, we schrijven maart 1999, volgt Jan Luteijn Anton Egas op als lijsttrekker van de SGP-fractie, 'een zware taak' aldus de kersverse nummer één. Maar de meest moeilijke beslissing moest nog komen. Jan van Belzen moest door zijn vertrek naar de gemeente Graafstroom opgevolgd worden als wethouder. Het verslag van de bestuurs/fractievergadering meldt 'dat het een zeer moeilijke beslissing blijkt te zijn. De heer Luteijn vraagt nog een aantal dagen extra bedenktijd'.

We weten wat de uitkomst van dat beraad in huize Luteijn was. Jan mocht, nadat hij sinds de herindeling 'samen met Anton zo’n beetje naar het einde van de raadzaal was verbannen', plaats nemen achter de collegetafel voorin de raadzaal. In zijn openingstoespraak managede Jan op de hem bekende wijze de verwachtingen om de grote Jan (van Belzen) in zijn voetsporen te volgen. 'Dat gaat me niet lukken, ik ben de kleine Jan en zijn schoenmaat is zeker vier maten groter dan de mijne. Daarom past mijn schoen niet in zijn spoor en zal ik mijn eigen koers, mijn eigen pad moeten gaan'.

En die eigen koers ben je gaan volgen, als een zeer bevlogen bestuurder, met veel passie en een grote dossierkennis heb je de diverse portefeuilles beheert en is er onder jouw bestuurlijke leiding heel veel goeds tot stand gebracht. Ik ga het hier niet allemaal noemen want dat is bij de verschillende gelegenheden en terugblikken al gevoeglijk gebeurd.

Een beetje ijdelheid kan Jan niet worden ontzegd. Hij heeft een ingebouwde radar voor wat betreft camera’s. Als er een lens op hem gericht staat zorgt hij er altijd feilloos voor dat het colbertje volgens de geldende etiquette dichtgeknoopt is en er geen haartje verkeerd zit. Neem me niet kwalijk Jan, maar ik veroorloof me nog een kleine anekdote. Toen een aantal jaren geleden een mede collegelid in een onbewaakt ogenblik het eerste poepzakje uitreikte aan een hondenuitlater in de kern Werkendam, vond Jan dat hij dat eigenlijk had moeten doen. Maar, zoals in zijn hele bestuurlijke loopbaan had Jan een oplossing voor elk probleem, en bedacht hij dat hij dan maar het eerste poepzakje in de kern Sleeuwijk moest uitreiken. En Jan zou Jan niet zijn als dat niet vastgelegd zou zijn geworden op de voorpagina’s van al onze streekkranten….

De relatie met de Raad is altijd optimaal geweest. 'Ik ben voor polderen, maar wel vanuit een helder perspectief', is je motto. Helder was je zeker altijd, al ging dat vaak gepaard met veel woorden. Je zocht altijd het debat en niet zonder uitzondering op het scherpst van de snede en als soms de druk wat te hoog opliep wist je deze op de jouw eigenwijze weg te nemen met een kwinkslag of een diepzinnige woordspeling. Soms had ik de indruk dat je vond dat je je punt te gemakkelijk binnenhaalde, want dan wist je door een enkele opmerking het vuur weer op te laten laaien en zaten we als fractie met kromme tenen te luisteren hoe je het vervolgens toch weer tot een goed einde bracht. Maar, en dat is synoniem voor je, altijd met respect en empathie voor de ander, zonder aanzien des persoons.

Beste Jan, we hebben, soms met een knipoog, wat herinneringen opgehaald. Afscheid betekent niet alleen de geboorte van een herinnering maar ook het begin van iets nieuws. Een nieuwe uitdaging voor jou als eerste burger van de mooie gemeente Cromstrijen. Er zijn de achterliggende dagen vele mooie woorden gesproken en veel waardering uitgesproken voor alles wat je hebt betekend voor de gemeente Werkendam. Dat verdien je ook en ik spreek het hier ook nog maar eens uit: We gaan je missen!

Maar, bij alle welgemeende woorden aan jouw adres voeg ik nog wat toe, blijf vooral jezelf, blijf 'de kleine Jan', zoals je dat zelf verwoordde bij je benoeming als wethouder 11 jaar geleden. Blijf ook je eigen spoor volgen, maar met het hoofd omhoog en het hart naar Boven!

Confucius, een oude Chinese wijsgeer heeft ooit gezegd: 'Waar je ook heengaat, ga met je gehele hart'. Dat wensen we jou, en de inwoners van de gemeente Cromstrijen ook toe. En ik wil daar namens de fractieleden nog een heel persoonlijke wens en bede aan toevoegen, dat je hart ook vervuld mag zijn met wijsheid, geschonken door de Schepper van hemel en aarde, de wijsheid die Salomo in het Bijbelboek Spreuken zo treffend verwoordt: 'Want wijsheid is beter dan robijnen, en al wat men begeren mag is met haar niet te vergelijken'. (Spr. 8:11).

Marja, ik wil jou ook graag betrekken in dit afscheidswoord. Naast de afhankelijkheid van zijn Schepper, had Jan ook een klankbord nodig, 'een hulpe als tegenover hem'. Die rol heb je altijd met blijmoedigheid vervuld, al zullen er ongetwijfeld ook moeilijke momenten zijn geweest in de achterliggende jaren. Je hebt Jan ook vele malen vergezeld bij officiële gelegenheden en zo een representatieve rol vervult. De gemeente Werkendam is je veel dank verschuldigd. Cromstrijen krijgt, dat is zeker, 'voor hetzelfde geld' naast een nieuwe burgemeester ook een burgermoeder! Dank je voor alles.

Jan en Marja, namens de gehele Raad wensen ik jullie alle goeds toe en van harte Gods Zegen voor de toekomst.

Ik besluit met een eeuwenoud gedicht van Paul Gerhardt:

“Beveel gerust uw wegen, al wat u ’t harte deert;
Der trouwe hoed’ en zegen van Hem, Die ’t al regeert,
Die wolken, lucht en winden wijst spoor en loop en baan,
Zal ook wel wegen vinden, waarlangs uw voet kan gaan”

Het ga jullie goed in de Hoekse Waard!

Ik mag je nu namens de Raad een cadeau overhandigen. Het is een bijzonder cadeau en een blijvend aandenken aan de gemeente Werkendam. In de witte schotel zijn de 5 kernen in blinddruk aangebracht. Het rode lint verbindt de kernen met elkaar en eindigt met hierop het zegel van de gemeente Werkendam.

Gedicht burgemeester Carla Breuer

Jan,

Ik wil je geven een herinnering uit verleden tijd
wetende dat je die zorgvuldig zult bewaren.
Na twaalf jaar hard werken volgt nu een afscheid
waarbij jij terug mag zien op waardevolle jaren.

‘t kloppend hart voor Werkendam zal niet zomaar vervagen
echter de jaren als wethouder keren niet weer terug.
Ik hoop dat je terug zult denken aan alle bijzondere dagen.
ze hebben je gebracht waar je nu bent en waren als een brug.

Jou typeren als wethouder brengt mij bij vakbekwaam,
talentvol, flinke dossierkennis en doorzettingsvermogen.
Maar niet alleen in het politieke spectrum was je aangenaam:
ook naar inwoners toonde je betrokkenheid en mededogen.

Je toewijding voor het openbaar bestuur is alom bekend,
gelet op je talent was een vervolgstap als deze te voorzien.
Het vertrek naar ‘t Zuid-Hollandse Cromstrijen staat nu gepland,
de inwoners mogen hoopvol naar hun nieuwe burgemeester uitzien.

Mijn woorden in dichtvorm wil ik besluiten met een wens:
dat jij in het ambt onder Zijn zegen mag worden gedragen.
Een zegen, rijk van kracht, waar je niet zonder kan als mens.
Een zegen, die je helpt in al wat het ambt van je zal vragen.

Carla G.J. Breuer

Terug naar het overzicht